Sevmiyorum
bizim büyük yalnızlığımızı küçülten o anları
tutamayan
dokunuşlara açılmayan kelimeleri
sevmiyorum zamandan kaçamayan şeyleri
sıkıştığım bu odayı
tekilliğimi
şiirsiz masayı
bedensiz kanepeyi
sırsız dolabı
hepimize vaat edilen karanlık toprakları
sevmiyorum
çürümekten düşlerini dişleriyle
çekip çıkaran
hediye cesedi
zevkle harmanlayanı ve
bir şapkanın sakladığı aslanın
kükreyemediği sıradanlığı
sevmiyorum gölge
evinin tozunu yok etmeyi
altın sikkeleri
sevişmeye tercih eden aklı
bizi aynı resme boğan her şeyi
kapalı ama aydınlık pencereyi
kıramayan hayali
sevmiyorum
görsel: Vilhelm Hammershøi
