balıktan kaçış yok düşlediğimiz yere

kürek çekerken akıntıya karşı

sevmenin bir umudu vardı karşı

yitirdiğimiz vakitle yeşil

yarı çıplak bedenlerden cin çıkaran

bir emir almışız ve çevreyi yok

yere hastalıklarımızla çürüten biz

yitirdiğimiz vakitle mavi

gözlerimizi ayırmamıza sebepse ölüm

ve faşist bir dünya kocaman

bir balığın bedeninde önümüzde

yitirdiğimiz vakitle turuncu

Yunus peygamberin dininden kör sevdalı

dönerken bir sandal sefasından

deniz sadece git gel ikimizin arasında

yitirdiğimiz vakitle kara

ufukta git gide küçülen çizgi

o eski parlak tenimizde açılan

bizle açılan kırışıklar, dalgalar

yitirdiğimiz vakitle kırmızı

ışığın bizi kör ettiği düşler tutkuyla

boğulan bir ülkenin canavar

yüreği hemen küreğin ucunda

yitirdiğimiz vakitle beyaz

bunca su yutmuş ölmemiş

sevdiğimiz günler, sokaklar, yüzler

suyun üzerinde salınıyor