vücudundan sakladığın tüm fikirler

etinle ayrı düştüğün her an

şehrinin her köşesinde

hayaletlere, sen daha fazla düşündükçe

başka solgun insanlara dönüşüyor

*

duruyorum derken yitirdiğin

hayatın

anılarını bağladığın aralıkta

kara bir nokta küçük bir şeytan

çok şeytanlarının en ufağı

sadece kendinden geçtiğinde

görünür kılınan

sana yaşadığın hayatın tekinsizliğini

resmetmek için çarşafa dolanan

boşluğun, senin boşluğunun

geçiciliği

*

kuş tüyünden kanatlandırılan

ağırlığı yüreğinde kalemden kılçık

aklında  sokağın başında sırtını

taşlara dayamış bir tane daha sen

düşüşünden keyif alan

yenilginin huzuru  

*

düşlediklerini dumandan yaratıp seni

yuvarlıyor duvar yazılarından

tekerlemelere ve

üçlüyüm derken

gene teke döndüğünde elini tutan

gene kendi elin, sıkıştığın gene

kendi mahallen

kendi varlık buharın seni yaşatan

Görsel: Julia Soboleva