bütün gönül şahitlikleri elimin tersiyle ittim
ölümün suyun üzerinde bırakmadıklarından
bir yol buldum tutundum İsa gibi çarmıha
bir ruha yapışıp ondan beslenirken genişlemenin
vampir alayına asıldım tanrı yanılsamasına
bir insanı sevip onlarcasıyla sevişmenin tutkusunu
sözcüklerimle asılmadan önce Allah’a havale ettim
kuyum benim kendimdir dedim indikçe
derine indikçe derine derine
bir başka insanın mümkün olmadığı derinliğe
bir ters yüz olmuş peygamber sabrını çamurdan buldum
yüzümde sevinç ve tutkuyla şekillenen
fıtratı döndüre döndüre bir usta kıldım bendeki aşığı
hiçliğe bile inananlar için mesuliyet sevgidir
dedim ilham merhametinde ışığı
göz açıp kapayıncaya yanıp sönen beş sene
umutları eriyen memlekete merhem niyetine
parıldayan anların kısa şahitliğini sürüyorum
PS: Nice Beş Senelere Kuzgun
