kanat açamamış kuşun tüyünden düş

elinde aklın uçanlara bakmaya

tadını aldık meyvesinden göz dönmüş

toprağın altına filizlenen bahane  

üşüdükçe baharı doğuruyoruz

arzu ettikçe, sevdikçe, edip buldukça

edepsizi

can sever

pişmanlık dikeni kırmızı

çıkmaz

gönül gene tıknaz, istediğini ister

şairlere sığınan gerçeğin zokasını yutmuştur

uçamaz gırtlağı yırtılmadan

bağıran hep haklıdır emi

çok görünen çok dillenenle yemiş yer

beni takip eden gölge hep benim değil

eğildikçe başkasını buluyorum ki

o zaman kuşlar tekrar uçuyor

unutulmak kirli kirli doymak

görsel: Joselito Sabogal