Deprem Neci Boy?

Şiirin resimle buluştuğu yer / where poetry meets art

beni bir sal artık anam
vaftizci Yahya yıkasın
gassal yıkasın
çalış çalış alış ve bu devletli adam hep ardımda
kör olasıca kör odalarda
elimi bağlayan kadınlar
gözümü bağlayan rüyalar
aklıma sarılan tülbentlere dolanıyor
dokunamadıklarım
bana yetmez bu tahta küvet
günahım ben günah
bu hayat ve
ardımdaki adam
çıplak erkeklerin vatanlarına toprak
borcu varmış da kirimiz anılarımız
emekmiş yaşamak
yarıldığın kadar, açıldığın kadar
yaramla yalnız bırak beni
bu sıradaki adam babam değil
benim çocuk, sarma mavi mavi
bileğimde cesaretimin izi
Görsel: Anto Carte

nothing going nowhere
should not deter you from noting
life neatly knit
to be wasted aloud
scribble it down secretively
like secretion
the shoutout is a shitty vocal box
fraud life faking beat box
nobody is listening
like your mama
when you were in her womb
sucking for a song of meaning
but leaning papa phallic spinning
DJ ringing your bell
when no words are numb enough for silence
and nothing is going anywhere
except for the black orgasm

vücudundan sakladığın tüm fikirler
etinle ayrı düştüğün her an
şehrinin her köşesinde
hayaletlere, sen daha fazla düşündükçe
başka solgun insanlara dönüşüyor
*
duruyorum derken yitirdiğin
hayatın
anılarını bağladığın aralıkta
kara bir nokta küçük bir şeytan
çok şeytanlarının en ufağı
sadece kendinden geçtiğinde
görünür kılınan
sana yaşadığın hayatın tekinsizliğini
resmetmek için çarşafa dolanan
boşluğun, senin boşluğunun
geçiciliği
*
kuş tüyünden kanatlandırılan
ağırlığı yüreğinde kalemden kılçık
aklında sokağın başında sırtını
taşlara dayamış bir tane daha sen
düşüşünden keyif alan
yenilginin huzuru
*
düşlediklerini dumandan yaratıp seni
yuvarlıyor duvar yazılarından
tekerlemelere ve
üçlüyüm derken
gene teke döndüğünde elini tutan
gene kendi elin, sıkıştığın gene
kendi mahallen
kendi varlık buharın seni yaşatan
Görsel: Julia Soboleva





