ellerine bakar

gözlerini kapar kuşlar

kaybeder sedef dalların yapraklarını

ince uzun ve biçimli

siyah deniz dolu kovada

sesten ve resimden izler

tırnakları gümüşten dualar

birikir ben düşünün

yankısı yapışır yakasına

zihin çoraklarında su lekesi

az önce vardım, az önce vardım,

hey sen dünyadaki Naci?

yok musun göremeyince kendini?

ya dokunamadığın, tadamadığın, duyamadığın

hicranların hücrelerin bedensiz titreyen

ışıktan minik tanrıların

kelime gölgelerinizi tenlerinizden yırtın

hangi yokluktan Anya

taşıyorsan buram buram

güzelliği

vücut dediğin icattan ayrı

getir o hasır altı sonsuzluğuna

nefes aldıkça

boşluğunda yıldızlı geceler

doğrulur bitişmiş ellerinin üzerinde

isimleri yüzlerce ışıldar

dar gelen kafesinde solarsın

güneş körlüğüdür tekliğin

sılası gelince

kaybolur yalnızlık bile

kuş tüyü karanlık

 

Resim: Jefferson Muncy “Visions”