böceğin sırtından güzel bir yüz yaptım sana

karanlığı paylaşırken tutuşalım diye turuncuya

başımız, antenlerimiz henüz dikken

pireler berber, develer tellal iken

kapılabilirken feromonların kokusuna

tüylerimiz aşk aygıtlarımız diken diken

dünya üzerimize kırmızı bir Pazartesi gibi kapanmadan

dokunabilecek ovalarımız, vadilerimiz

kıyafetlerimiz, desenlerimiz biziz

kayan gözlerimiz

hala nehirlere ve nehirler denizlere varırken

diri diri biziz

kuzguna yem olmadan yüreklerimiz

memleketin kanıyla renklenen

sırtlarımız toprağa değmeden

oğullar kovuklarımızda kızları katletmeden

öpüştükçe

bir boynun ulaştığı her zihne

incileri çıkaran eller kurumadan

tacımız yamuk yumuk ancak bir insan

yaratsak da insan gibi yaşatamadığımız

böcek bacakların aklını kaçırmaya yakın

gel bize gene

iyiymişiz gibi süslenip poz verelim