Damla Şiir Neci

Şiirin resimle buluştuğu yer / where poetry meets art





hiçlik döndükçe
aklında
sakin kalmanı beklemiyorum
dünya bana dönmeni
sakin kalarak olduğun yerde
dünyayla dönmeni
hiçliğin yerine
saklandıkça dünya
sen sakin kalmadıkça
beklemiyor dünya
dönmek saklıyken
hiçliğe
aklımda
sakin sakin dönemiyoruz
sensiz
dünyam
hiç mi hiç
dönmüyor sen benden saklandıkça

bütün gönül şahitlikleri elimin tersiyle ittim
ölümün suyun üzerinde bırakmadıklarından
bir yol buldum tutundum İsa gibi çarmıha
bir ruha yapışıp ondan beslenirken genişlemenin
vampir alayına asıldım tanrı yanılsamasına
bir insanı sevip onlarcasıyla sevişmenin tutkusunu
sözcüklerimle asılmadan önce Allah’a havale ettim
kuyum benim kendimdir dedim indikçe
derine indikçe derine derine
bir başka insanın mümkün olmadığı derinliğe
bir ters yüz olmuş peygamber sabrını çamurdan buldum
yüzümde sevinç ve tutkuyla şekillenen
fıtratı döndüre döndüre bir usta kıldım bendeki aşığı
hiçliğe bile inananlar için mesuliyet sevgidir
dedim ilham merhametinde ışığı
göz açıp kapayıncaya yanıp sönen beş sene
umutları eriyen memlekete merhem niyetine
parıldayan anların kısa şahitliğini sürüyorum
PS: Nice Beş Senelere Kuzgun


the concubine and the bard
when dead inside, with patience, ink bleeds lifelong
scrolling screens, lifeless wits
borrowed time, open palms, regret fits
trails of words of wisdom wounding
whose source is sorcery
spelling is casting spells, palm reading
for writing is a dead man’s art
the long smeared remedy
where everything bleeds but a heart
nothing gets wet
white sheets, black eneuch dots
the impersonation fallacy of following great lives
you ain’t one, the one
along life cosplaying a long life, numb but alive
the epitaphs, a winding road in an old Ottoman cemetery
for the sultans that never ruled
in the harems of our hearts
with patience, resurrect the dead inside
Image: Shalva Kikodze
