hiçlik döndükçe

aklında

sakin kalmanı beklemiyorum

dünya bana dönmeni

sakin kalarak olduğun yerde

dünyayla dönmeni

hiçliğin yerine

saklandıkça dünya

sen sakin kalmadıkça

beklemiyor dünya

dönmek saklıyken

hiçliğe

aklımda

sakin sakin dönemiyoruz

sensiz

dünyam

hiç mi hiç

dönmüyor sen benden saklandıkça

bütün gönül şahitlikleri elimin tersiyle ittim

ölümün suyun üzerinde bırakmadıklarından

bir yol buldum tutundum İsa gibi çarmıha

bir ruha yapışıp ondan beslenirken genişlemenin

vampir alayına asıldım tanrı yanılsamasına

bir insanı sevip onlarcasıyla sevişmenin tutkusunu

sözcüklerimle asılmadan önce Allah’a havale ettim

kuyum benim kendimdir dedim indikçe

derine indikçe derine derine

bir başka insanın mümkün olmadığı derinliğe

bir ters yüz olmuş peygamber sabrını çamurdan buldum

yüzümde sevinç ve tutkuyla şekillenen

fıtratı döndüre döndüre bir usta kıldım bendeki aşığı

hiçliğe bile inananlar için mesuliyet sevgidir

dedim ilham merhametinde ışığı

göz açıp kapayıncaya yanıp sönen beş sene

umutları eriyen memlekete merhem niyetine

parıldayan anların kısa şahitliğini sürüyorum

PS: Nice Beş Senelere Kuzgun