Salem’deki Sarı Ev Sen
sarı kenarlarıyla bir ev
düşün bedenin sanki
bir köşede
yıkılmak istemeyen
yeşil duvarlarında umutları
sıyrılmış yolun sardığı
hala gitmek istediğin yerler
o bel altındaki vitrinleri
camından yansıyan
bir zamanların arzuları
ciğerleri pembe
sırtını yasladığın kızıl dağlar
destur, cinlerine
kalp kalp ayırdığın odalar
göz kırparken iki göz
pencere dudak bükmüş
yalnızlığına resimler asmış
çerçeveler duvarlarında
sıkışırken zevkle ıslanıyor
yağmur dediğinle gelecek
paspasında küçük ölümlerin
yağdıkça önündeki tozlara
tanrının ip uçları
ışığı tutan yüzün, evin
buharlaşacak, yükseliyor
dokunabildiğine değer
ahşabında aşk ki
gıcırdıyor yürüdükçe sen
ah, kırma seni tutan kirişleri
sokağında tut beni sıkı
lambalar sönmeden
içimizde
gölge fırçasıyla yakın
Resim: A.J. Casson “Old Store at Salem”
