Şiirin resimle buluştuğu yer / where poetry meets art
yüzünü yüzünü çeviriyorsun
bir derdini uyutmak ister gibi
oysa başındayım
aklın
yüzünü hüzne yaslamışım
sırtımda koca bir şehir
düzen yok diye inleyen
bilinç-altım-üstünden
soluyor ayakta dururken
gözlerin
pencerelerden
koyu, gölge, ellerim cebimde
izlendiğini bilmek
her bir parmak endişe
hastalık, azlık
soluk yastıklar, yıldızlar
kaçamadığım sen
tanrım aç şu panjurlarını
işaret etimden ayır bakışlarını
altı boşluktan
istediğin yeşil elbise ben
Görsel: Lucian Freud
yüzünden düşen bin Mesih
yanık dudaklarında karanfil
rüyaların kızıl kıvrılırken
damarlarında görünmezlik
sen ve senden öte
güruhlar, kavimler, katiller
geçmişe bakan bütünlüğün
gölgeni yedireceğin geleceğin
ocağında iki yüzlü tutkular
işaret ancak işaret yakar
ey yol gösteren!
kan tükürmeyi bırak da sev
satıhta bıraktığın suretleri
avucumdan su içen resminde
çıplak bedenin iki yöne
eğilmiş dumandan bir nehir
mülteciler akıyor ölüme
Görsel: Jeff Simpson
kelebekleri çıkarmak için
karnımın orta yerinden bıçakların ulaşamadığı
aşkı yaratan falcının fosforlu gözleri
delip geçiyor geleceği
tuttuğu karaciğerimden kutu
okur gibi keskin
günahları örten
bir sevgi, kardan dudaklar
içkinin ince teninde
köşelenirken köhnelik
içinden geçen bacaklarımdan
yürü yürü yürü
ulaştığın zirve erittiğin
nefsin buğusunda
gömmek için için geçmişi
sarınmak peygamber derisinde
İsmail veya İshak
gömleklerimin dikişlerine
asılmış diş perimin dişleri
bir hayvan katledercesine sevdiğim
Görsel: Daniel Pitin
yavruağzı her yanım
süt dudaklar açıp kapanıyor
hayalin kapıları
kuşları kedilerden ayıran
dev bir perde elbisem
fırfırlı gözlerim uzaklarda
ışığın dili olsa inse
kırmızı gagası
göğsüne kadar bir güzelin
beyazdan siyaha ahlarla
tüylerini dökmeden
iki köpek
biri aç biri niyetsiz
pürü pak kovalasa
içimden geçtikçe kuruyanları
ölü doğa resminden başka
bir çocuk kaçıyor
benmişim hayvanlar
günah benmişim gibi
savunmasız yavruağzı
salonunda curcuna mahşer
inanılmaz kediler altında
aklımdan büyürken
merdivenler sadece zaman
ve neyi görsem vahşi
yalan söylüyor yavruağzı
dünya bizim değil
hiç de olmadı
Görsel: Guillermo Lorca García H.
herkes çok güzel parıldıyor
herkes yangının bir köşesinden tutmuş
yandıkça gülüyor, güldükçe harlıyor
ateşten kelebekler ürpertilerimi
sen düşleyen ferden
gittiğim yerleri çizerken
yanık yanık
kalbimin renginden çok derdinden
derin mi derin
her şey için çok geçken
geçemiyorum ben eksilmeden
uzvumdan, halimden, hareketimden
yana yatışımdan
ölümü düşündükçe küçülen
yüzüm, çöken çenem
çıkmayan sesim
unutulacak dokunuşlarım
ve dikenleşen düşüncelerimden
geçemiyorum
o damarlarından, içinden
seni bana tanrı yapacak tanrıya
Görsel: Phil Hale
tek bir kadının ağzını öpmüş
o da büyümüş
çoğalmış erguvanlara dönmüş
hayallere tutunarak
dallanmış budaklanmış
dehlizlerinde kaybolmuş
şimdi eflatunları, lavantaları
arıyor
köşe başlarında
alınlarda
bina yüzleri ve kasıklarda
kurutulmuş
o anı bekliyor
parmaklarının dudaklarında
bir jilet kesiği
iki yol göz yaşı
iki kırmızı çizgi
Görsel: Heather Clements
yüzün yokluğu
acımasızlık doğurur
*
anamın gülümsemesi gaybın elinde
tanrı hapsi
*
rehin hüzün iki kuş
uçuk bir yalan
*
dallanıp budaklandır
hatırlamak istedikçe
*
ifadesizliğin huzuru
kaybolduğum ormanın ismi
*
ya dün ya
bugün
*
o gün gelecek
*
Görsel: Alejandro Pasquale
elbet birisi en önde ölecektir
birinin değeri
paranın iki yüzünden
mızrak vakti geçecektir ve
adamlar ki
yusyuvarlandıkça gri gömlekleriyle
kel ama etli butlu
birini biri elbet hep İsa seçecektir
dinmeyen acılar
gözlerin üzerinde
yuva yuva kapaklanırken
arkamızda güruhlar kısılmış
yerin için bir arzu, bir keyif
bedenin fikirlerini çürütemez ama
huşu dediğin o sıkışıklıktan ırak
ter kokusu, kan kokusu
senden zevk alanlar tostoparlak
cinayet içinden inayet bekleyenlerden
ey bağrı delik tanrısı koru
görsel: Johannes Gruetzke
ne getirdiğini bilemedim hiç
umuda benzetsem fazla kırmızı
aşk desem fazla görünür
elinde tutamazsın
dünya doyurmaz kimseyi
kapı aralıkken
kaçtı kaçacak
Klimt desem klitorisin
saçların kıvır kıvır kızıl
bir ziyafete katkı ziyan ötesi
açlık kalbin kendisi
o kadar çok seçim arasından
senin yüzün yaşlılığın
odama alıyorum aklımdan
sırrını çıplaklık giysini
sırtımda omzumda yak
ufak şişeler ağzında ağzım
zehirli dudakları sür sürgüne
renklerle gelsek beraber
küçük ölümlerin diline
mordan başlamaz kadın olmak
büyür de büyür
içini güldürür yüzünü değil
yarım deve adımları üzerimde
açmışsın sonsuzu köşende
çiçekler eziyetler aşkın
beni sat, beni özle
herkesten önce gizle içinde
Görsel: Leonor Fini
bir minyatürün köşesine sıkışacak kadar
birkaç beden şekilsizden şekilsiz
bir adam kaplumbağa terbiyecisinden önce
elinde sopa yok ama seni dürtüyor
resim yapmak yasakmış gözünde dili var
şirk düşme sirke git dercesine
hadım ağasının çenesine vuruyor
odanın tek boyutlu şehveti
tam bir ucube macunu sürülüyor
başında anan bekliyor sanki
mavi melek elbisesinden tut çıkar
kaldır onu
dürtülerini pastel renklerde
soldurmuşlar o mu bu derken binlercesi
havvasını köle pazarında seçen ademin ardında
havasını alan adem şövalyesi
maskenin ardında bir tanrı var sanki
kırp kırp göz kanat kırp
yeşil kapının ardında
dişlerine bak diyor saçından önce
kılıcın kınında bahçeye kadar
iki sürahi bir kapı
ya yanlış seçim yaparsam diye korkan
cengaver cenk etmeden ölür
hem de bin kere alim olmak isteyenin
akıl kerhanesinde defter dürülür
sayfaların o uçları kıvrım yılları
karınca duası elinle kapattığın yerin altında
ölüme iksir aradığın yuva
eğer ki bedenin bir ayrılığın
içini oymuşsa
dibini sıyırıp elinin ekmeğiyle
beni zihnine çıkarmanın
günahına sırılsıklam olmadan girme
Görsel: Jeniffer Mazza
seçemedim yağmurun vurduğu
yerleri
alacalı kaldı aşk
kırmızı meleklerle
soyunmuşum gözümde
çeperlerim senle ıslak
bir deri bir kemik
ayrılık bir yüzüm olsa
bağrıma ciğerime
eve dönen aydınlık sütümde
gel tat beni ıslağın kokusu sinmiş üstüme
ya arzu ya da gözyaşı
akarken oluklarımdan anam
döktü içime bağıra bağıra
kaç kere ölse de başucumda sıcak
bir anı taşımış dilime
düşün nağme
belki ben hiç ölmem
bir şarkıya ait olur
dilinden asla dönmem
ey tanrının gümüş çocuğu!
acımasız olma şimdi bu kadar
dua dediğin avuçlamak
apış aran da ne bulduysam
duymak kum gibi
herkimsen başımızda dün gibi
yarının unuttuğu
yıllar yırttıkça derinden
durma dudaklarında çoğalt beni
Görsel:Jean Fouquet “Virgin and Child Surrounded by Angels”